nieuws

De Cyclische tuin: Hoe Oosterse Filosofie de Tuintherapie Verrijkt

Tensho Shubun (1414-1463), Landschap van de vier seizoenen, collectie National Museum Tokyo, via Wikimedia Commons (Publiek domein)

Samen met mijn studenten tuintherapie ontdekte ik dat meer westers gerichte oefeningen niet altijd even heilzaam zijn. Een voorbeeld hiervan is wieden met de metafoor in gedachten: “trek negatieve gedachten of personen die energie vreten (spreekwoordelijk) uit je leven”. In tegendeel: deze aanpak zorgde ervoor dat sommigen van ons juist nóg meer aan die negatieve gedachten of personen gingen denken. Logisch ook, want probeer maar eens niet aan een roze olifant te denken als je dat gevraagd wordt. Bovendien voelde het als een mislukking als we niet in onze opdracht slaagden, wat juist voor meer stress zorgde.

Mindful wieden daarentegen, zoals ze dat in het oosten zouden doen met de nadruk op Wu Wei (waarover later meer), bleek voor de meesten van ons een verademing. Het gaf de beoogde rust en verstilling die de westerse oefening wel beloofde, maar niet bracht. Dat is de essentie van ervaringsgericht leren in en met de natuur: we hadden samen ondervonden wat wel en niet werkte. Mijn interesse voor de implementatie van oosterse wijsheden in de tuintherapie was hiermee gewekt.

In de hulpverlening zijn we vaak erg gefocust op doelen: we willen vooruit, herstellen van klachten en resultaat zien. Cliënten met een burn-out of trauma nemen diezelfde prestatiedrang soms onbewust mee naar de tuin. Ze gaan dan net zo perfectionistisch harken of zaaien als ze op hun werk deden, waardoor de stress juist toeneemt. De natuur werkt echter niet met deadlines, maar met seizoenen.

Om de werkelijke therapeutische kracht van groen te ontsluiten, biedt de oosterse filosofie een essentieel tegenwicht. In dit artikel leg ik uit hoe eeuwenoude oosterse concepten zoals Wu Wei (moeiteloze actie), Wabi Sabi en Interzijn het fundament vormen voor de vijf elementen van tuintherapie (Being, Doing, Belonging, Be able to, Becoming).

Ontdek hoe we de tuin transformeren naar een veilige plek zonder oordeel, waar de grootste voldoening misschien niet ligt in een perfecte oogst, maar in de onvoorwaardelijke acceptatie door de natuur en het diepe gevoel weer ergens bij te horen. Lees hier het volledige artikel.

Leave a Comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactie gegevens worden verwerkt.